Anneke en Jos zijn al 65 jaar buren

Het is augustus 1956 als Anneke (96) met haar gezin verhuist naar de Vincent van den Heuvelstraat. Verhuizen deed je toen nog op de bakfiets. Jos (91) komt in datzelfde jaar met haar gezin in het huis ernaast wonen. Er is sinds die tijd veel veranderd. Maar de dames zijn nog altijd buren van elkaar. “Ik ga hier pas weg als ik niet meer zelfstandig uit bed kan komen”, vertelt Anneke met een glimlach.

Waar beide huizen vroeger altijd vol waren, wonen beide buurvrouwen nu alleen. Gelukkig komen de kinderen, kleinkinderen én zelfs achterkleinkinderen af en toe op bezoek. Anneke en Jos vermaken zich allebei nog goed en weten zich, met een beetje hulp, goed te redden. Anneke kookt zelf en onderhoudt zelf haar tuin. Jos doet nog elke dag fitnessoefeningen en doet haar eigen boodschappen.

7,90 gulden huur per week
De buurvrouwen zijn allebei nog net zo blij met hun woning als 65 jaar geleden. Al zijn de tijden wel veranderd. “Toen we hier kwamen wonen was de huur 7,90 gulden per week”, vertelt Jos. “We moesten zelf de schoorsteen vegen en kleine reparaties betalen, zoals een verstopping aan de gootsteen. We hadden een lavet, een combinatie van een gootsteen en een zitbad. Hier kon je een klein wasje in doen en de kinderen konden er in douchen. Als wij onze knieën optrokken, konden wij ook zittend douchen. Maar de woning had ook gebreken: een wiebelende vloer, een kamer die zó koud was dat we hem in de winter niet konden gebruiken.” Door de jaren heen is er veel veranderd: elektrische afzuiging in plaats van een afzuigkap, nieuwe vloeren, lagere plafonds, nieuwe badkamer en wc’s, nieuwe elektrische leidingen, een nieuw keukenblok. “Je kent de woning van 65 jaar geleden niet meer terug. En de buurt zelf is natuurlijk ook veranderd. We kunnen ons de eerste auto in de straat nog herinneren. Die stond pontificaal voor het huis van de overburen.”

65 jaar huren en buren
Anneke en Jos lopen de deur niet bij elkaar plat, maar ze weten wel dat ze op elkaar kunnen rekenen. Via de schutting in hun tuinen maken ze regelmatig een praatje. Als iemand weet wat het recept voor een goede buur is, dan zijn zij het wel. Jos: “Je moet je niet te veel bemoeien met de ander. Maar we staan wel voor elkaar klaar en we helpen elkaar als het nodig is.” De buurvrouwen willen allebei nog zo lang mogelijk in hun woning blijven. “70 jaar buren, daar gaan we voor!” grapt Anneke.